XX wieku rozpoczął szeroką kampanię zdrowia publicznego prowadzącą do zatrzymania epidemii, a następnie spadku zachorowalności (oraz umieralności) z powodu tego nowotworu. Kierował wynikającą z decyzji parlamentu polskiego uchwaloną w 1995 roku sejmową ustawą o ograniczeniu zdrowotnych następstw palenia tytoniu. Wprowadzona wielopłaszczyznowa kampania zdrowotna doprowadziła do bardzo znaczącego zmniejszenia liczby codziennych palaczy konwencjonalnych papierosów z 16 mln w 1980 roku do 7 mln w 2019 roku. Doszło do klasycznego spadku zachorowań i umieralności wynikającego z efektu: czas, kohorta, płeć po zmniejszeniu ekspozycji na czynnik sprawczy – palenie papierosów. Dane opublikowane w jednym z najbardziej prestiżowych czasopism medycznych Europy (Lancet 2017; 389: 1985–1906) wskazywały na spadek umieralności na raka płuca, jeden z najszybszych w Europie. Spadek umieralności był sterowany przez efekt czasu i kohorty.