Wśród struktur PSL na czoło w zakresie ilości organizacji i członków wybijały się dwa okręgi: lubelski i kielecki. W 1918 PSL miało już 18 tys. członków. Od stycznia 1917 centralnym organem partii stało się wychodzące w Warszawie – „Wyzwolenie”.

Działalność W ramach układu sił kształtującego się podczas I wojny światowej w Królestwie Polskim PSL stanowiło część lewicy niepodległościowej. Te związki wyrażały się zarówno uczestnictwem działaczy stronnictwa w regionalnych oraz centralnych reprezentacjach politycznych takich jak Centralny Komitet Narodowy i Komisja Porozumiewawcza Stronnictw DemokratycznychSzerzej na ten temat Jerzy Z. Pająk, O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy (1915-1917), Kielce 2003. PSL wspierało także działające na terenie wiejskim struktury Polskiej Organizacji Wojskowej oraz Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego. W sporze Józefa Piłsudskiego z Władysławem Sikorskim w sprawie werbunku do Legionów i kształtu przyszłej polskiej armii opowiadano się po stronie tego pierwszego. Politycy PSL wzięli również udział w tworzeniu Rady Narodowej i Tymczasowej Rady Stanu. Na wsi Królestwa konkurowano z powodzeniem z bardziej prawicowym Zjednoczeniem Ludowym. W końcowym okresie wojny stało się najsilniejszą partią chłopską na tym terenie.