Transmisja jednego słowa trwała 48 μs, okres nazywany małym cyklem (minor cycle). Pamięć operacyjna składała się z rtęciowych linii opóźniających ze wzmacniaczami regenerującymi pulsy. Linie, określane jako długie zbiorniki (long tank), mieściły po 8 słów. Długi zbiornik miał więc długość 384 μs, tzw. duży cykl (major cycle). Wykonanie dużego cyklu trwało 8 małych cykli.
Słowa kodujące liczby zaczynały się od znaku (puls oznaczał minus), po którym następował najmniej znaczący bit, następnie kolejne bity, aż do najstarszego, a na końcu 4 zera dopełniające do 48. Wystąpienie na ostatnich czterech pozycjach pulsu było traktowane jako błąd i powodowało zatrzymanie maszyny. Kodowanie liczb przypomina znak-moduł, z dokładnością do pozycji bitu znaku. Tak zapisana liczba była interpretowana jako ułamek z przedziału (-1, 1) zapisany stałopozycyjnie. Mnożenie i dzielenie były zaprojektowane tak, aby wspierać tę interpretację.