W 1445 Iwan z Karmina wystąpił przed sądem biskupa poznańskiego w imieniu swoich kmieci zamieszkałych w Gronowie - Marcina Chochoła i Mikołaja Kuchty. W 1445 Mikołaj pleban z Goniębic ekskomunikował dwóch kmieci z Gronowa z powodu zaległych dziesięcin. W 1447 Iwan z Karmina zapisany został jako fundator altarii w Wonieściu, którą uposażył czynszami, m.in. czynszem w wysokości 3 grzywien z Gronowa.
W 1450 synowie Iwana dokonali podziału majątku po ojcu. Mikołaj otrzymał Gronowo, Tomasz wieś Sienno, a Rafał wieś Parska koło Śmigla oraz połowę Jezierzyc. W 1455 Mikołaj jako jedyny dziedzic Gronowa zapisał czynsz roczny w wysokości 6 grzywien półgroszy z folwarku oraz ról kmiecych w Gronowie z prawem wykupu za 116 florenów węgierskich Wojciechowi z Szamotuł kustoszowi kolegiaty NMP w Poznaniu. W 1463 Stanisław dziedzic gronowski zapisał swojej żonie Barbarze po 50 grzywien posagu oraz wiana na połowie Gronowa.
W 1480 Jan z Gronowa zapisał swojej żonie Helenie po 200 grzywien posagu oraz wiana na swych połowach Gronowa i Sienny, tzn. na połowie folwarku w Siennie oraz na całym dworze, żywym inwentarzu i na wiatrakach w Gronowie. W 1507 szlachcic Jan Sieński sprzedał szlachcicowi Janowi swemu synowi 2 łany osiadłe w Gronowie.