Powstająca w strunie fala porusza się z prędkością w związku z tym w strunie powstają tylko drgania o częstotliwościach:
Prędkość fali w strunie zależy od siły naciągu oraz masy na jednostkę długości
Z powyższych wzorów wynika:
gdzie: – długość struny, – liczba naturalna 1, 2, 3,…, – prędkość fali w strunie, – naciąg, – masa na jednostkę długości struny.
Z powyższego wynika, że struna generuje dźwięk o danej częstotliwości i jej składowe harmoniczne. Częstotliwość dźwięku generowanego przez strunę zależy od długości struny i jej napięcia; skrócenie struny lub zwiększenie jej napięcia zwiększa częstotliwości rezonansowe. Zmiana naprężenia struny jest stosowana głównie do strojenia instrumentów. W niektórych instrumentach, takich jak gitara, przez zmianę długości części swobodnej struny zmienia się częstotliwość drgań struny.
Gdy struna jest pobudzona do drgań przez impuls zewnętrzny (szarpnięcie palcem, uderzenie młoteczkiem) wibruje na wszystkich częstotliwościach występujących w impulsie, lecz w wyniku rezonansu fal odbitych od końców strun bardzo szybko częstotliwości, które nie są jedną z częstotliwości rezonansowych, są osłabiane i zanikają, co sprawia, że słyszany jest tylko jeden ton muzyczny.