W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie, gdzie pracował jako tłumacz w fabryce beczek. Działał w ruchu oporu – m.in. kolportował prasę podziemną, za co w 1942 przez dwa miesiące był więziony na Pawiaku. W powstaniu warszawskim walczył w szeregach Armii Krajowej, podporucznik ps. „Egon” w batalionie „Zaremba” - „Piorun” - 2. kompania - III pluton por. „Robura”. Po upadku powstania, w latach 1944–1945 przebywał w obozach jenieckich Gross-Born i Sandbostel.
Wróciwszy do kraju w 1946 roku rozpoczął pracę w Polskim Związku Zachodnim w Poznaniu, a następnie od 1950 roku pracował w Rozgłośni Poznańskiej Polskiego Radia, początkowo w redakcji literackiej, a w końcu jako zastępca redaktora naczelnego. W 1961 roku zwolniono go jednak z powodów politycznych i od tej pory skupił się na samodzielnej pracy eseistycznej, przekładowej i krytycznoliterackiej. Napisał wiele monografii, esejów oraz innych tekstów o charakterze historyczno- i krytycznoliterackim poświęconym europejskiej prozie dwudziestowiecznej, dotyczących takich autorów jak: James Joyce, Robert Musil, Thomas Mann, Stefan Zweig, Franz Kafka, Joseph Roth czy Martin Andersen Nexø. Publikował licznie w polskich oraz zagranicznych czasopismach literackich i naukowych.