W wyniku infekcji powstają nekrozy i następuje zniekształcenie pędów sosny, utrzymujące się niekiedy przez całe życie drzewa. Porażone pędy mogą zamierać w wyniku działania kolejnych chorób, np. szarej pleśni. Jeśli objawy te obejmują wiele pędów mogą przyczynić się do uformowania krzaczastego pokroju. Drzewka mogą słabiej przyrastać na wysokość, jeśli do infekcji dochodzi kilka lat z rzędu. Równocześnie, bardziej podatne na zarażenie Melampsora populnea są sosny o większym współczynniku wzrostu. Porażone pędy główne są średnio o 5–50% dłuższe niż pędy zdrowe. Tłumaczy się to zwiększonym wysiłkiem hormonalnym drzewa i wynikającym z tego obniżeniem odporności. Siedlisko zasobne w pokarm, powodując silniejszy przyrost, może wpływać na wzrost podatności na infekcje.
Warunki występowania Badania wskazują na silną zależność między warunkami pogodowymi w danym i poprzednim roku a występowaniem choroby. Największy wpływ ma temperatura powietrza i poziom opadu atmosferycznego. Skrętak sosny stanowi większe zagrożenie dla młodych sosen w czasie wilgotnych i ciepłych wiosen, poprzedzonych długą i równie wilgotną zimą. Szczególnie sprzyjające warunki stwarza chłodny i suchy marzec oraz ciepły i deszczowy kwiecień.