Administrator diecezji Limoges od 22 sierpnia 1541 do 13 sierpnia 1544, Le Mans od 1 listopada 1542 do 27 lipca 1556) oraz archidiecezji Bordeaux od 17 grudnia 1544 do 3 lipca 1551 i ponownie od 15 lutego 1559 do śmierci, komendatariusz wielu francuskich opactw i klasztorów.
Po śmierci Franciszka I w 1547 jego wpływy na dworze królewskim zmalały. Od 1553 roku rezydował w Rzymie. Uczestniczył w obu konklawe w 1555. Od 11 grudnia 1553 Wicedziekan Świętego Kolegium Kardynalskiego. 29 maja 1555 papież Paweł IV mianował go Dziekanem Świętego Kolegium Kardynalskiego – nominacja ta spotkała się z dezaprobatą ze strony króla Francji Henryka II. Zmarł w Rzymie.
Kardynał du Bellay był człowiekiem otwartego umysłu, protektorem pisarzy, a nawet autorem wierszy. Opowiadał się za tolerancyjną i ugodową postawą wobec protestantów. Wśród jego protegowanych był François Rabelais.
Bibliografia Jean du Bellay
Kategoria:Biskupi i arcybiskupi Paryża Kategoria:Biskupi Bajonny Kategoria:Francuscy dyplomaci Kategoria:Francuscy kardynałowie XVI wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Pawła III Kategoria:Urodzeni w 1498 Kategoria:Zmarli w 1560