W 1473 komisarze króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka rozgraniczyli okoliczne dziedziny: wieś królewską Ławica, opuszczoną wieś Ławiczkę oraz Junikowo wieś kapituły poznańskiej, poczynając od kopca narożnego wspomnianej wsi usypali 30 kopców aż do tzw. wielkiej drogi biegnącej z Poznania do Międzyrzecza. W 1500 odnotowano, że granice ze wszystkimi sąsiadami były spokojne, a z Górczynem nie były dobrze oznaczone i wymagały poprawy. W 1509 odnotowano we wsi młyn zbożowy. W 1509 natomiast „staw niemały, młyn dobry, może przynieść rocznie 2 małdraty mąki, jeśliby mielił bez przerwy; granice są dobre, a jedynie z Górczynem nie ma kopcy, co wymaga poprawy. W 1528 wspomniano duży staw rybny. W 1531 wspomniano bagno na 3 stajania, młyn, a także odnotowano, że potrzebne jest ustalenie granic Górczyna z wsiami Plewiska, Skórzewo, Ławica, Rudnicze „bo role są bardzo podorane”.
Wieś duchowna Janikowo, własność kapituły poznańskiej, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s.