Ołtarz ten znajduje się obecnie w kościele w Dourges, a jego replika w Muzeum Narodowym w Warszawie. Sam autor uhonorowany został przyznaniem mu Legii Honorowej. 1926: II nagroda w konkursie na pomnik T. Kościuszki w ŁodziNartonowicz-Kot Maria, Sprawa pomnika Tadeusza Kościuszki w okresie międzywojennym w Łodzi; [w:] Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica, 1981, nr 3, s. 110., 1927–1928 elewacja gmachu Sejmu w Warszawie. 1928–1931 płaskorzeźby na fasadzie gmachu Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie. 1929: fryz dla Teatru Ateneum (zniszczony w 1939). 1936: pomniki Stanisława Moniuszki i Wojciecha Bogusławskiego na placu Teatralnym, który po zniszczeniu przez Niemców w 1944, został zrekonstruowany i ponownie odsłonięty w 1965. Artysta zdejmował też maskę pośmiertną Józefa Piłsudskiego. Wykonał projekt jego sarkofagu, który został wybrany w konkursie do zrealizowania. W pracach nad sarkofagiem w Milanówku brał udział asystent profesora Roman Tarkowski, natomiast do figury Marszałka pozował zięć Adam Mickiewicz. Do września 1939 roku prace nie zostały zakończone. Po II wojnie światowej brał udział w rekonstrukcji zabytków warszawskich (m.in. pomnika Adama Mickiewicza przy Krakowskim Przedmieściu). W latach 50.