Jakuba Apostoła ufundowanego przez Jakuba Głowińskiego 1427, 24 października – na prośbę Jakuba Głowińskiego książę mazowiecki Siemowit V nadał osadzie Głowno prawa miejskie na zasadach prawa chełmińskiego, a jeden z 5 artykułów o powinnościach i podatkach nakazał mieszczanom płacenie Świętopietrza. 1462–1793 – miasto częścią województwa rawskiego 1504 – pożar miasta, po pożodze król nadał mieszkańcom „wolniznę” (zwolnienie z podatków) na okres 10 lat 1522 – ponowny pożar miasta i kolejny przywilej wolnizny od ‘podatków publicznych’ na okres 10 lat, ale od podatku czopowego jedynie na kwartał, nadany przez przebywającego w Wilnie króla Zygmunta I na prośbę Stanisława Miszewskiego (być możne dzierżawce Głowna); potwierdzenie przez króla nadania praw miejskich 1609 – kościół w Głownie jest filią parafii w Domaniewicach 1676 – Głowno nawiedziły potop szwedzki i rokosz Lubomirskiego, na skutek których miasto liczy zaledwie 34 mieszkańców 1704, 2 listopada – król szwedzki Karol XI przyszedł do miasta komunikiem, Szwedzi zrabowali miasto, plebanię oraz kościół 1706, grudzień – hetmani koronni Adam Mikołaj Sieniawski oraz Stanisław Mateusz Rzewuski odbyli ‘kolo generalne’ w mieście 1707, luty – wojska saskie zrabowały kościół 1708, luty – Józef Potocki, wojewoda kijowski przeszedł przez miasto idąc na Łowicz 1710 – miasto
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Głowno · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.