został mnichem. Miał wtedy 18 lat i jego nauczyciel skierował go na praktykę sŏn do mistrza Puyonga Yŏnggwana.

Pod jego kierunkiem pilnie praktykował sŏn. Pewnego dnia osiągnął częściowe urzeczywistnienie Dharmy sŏn i napisał wiersz Nagle usłyszałem kukanie kukułki poza oknem. Wiosenne góry przepełniające moje oczy są moim dawnym domem. Wracając po nabraniu wody, obejrzałem się. Błękitne góry w białych chmurach bez likuThousand Peaks. (...). Mu Soen Sunim. s. 136..

Wkrótce po tym otrzymał inga (pieczęć potwierdzenia urzeczywistnienia). Udał się wtedy do innego mistrza sŏn Muka Taesy, praktykował pod jego kierunkiem przez jakiś czas i także otrzymał inga. Przez następnych osiem lat Sŏsan przebywał w kilku klasztorach i pustelniach na Chiri san. Pewnego dnia postanowił odwiedzić swojego przyjaciela w wiosce. W czasie drogi usłyszał pianie koguta i osiągnął kolejne przebudzenie. Skomponował wtedy dwie zwrotki: Chociaż włosy posiwiały, umysł nie posiwiał, Jak człowiek z dawnych czasów kiedyś ogłosił. Teraz, kiedy usłyszałem pianie koguta, Wszystko, co człowiek może zrobić, stało się.