1740-1760 W roku 1740 von Gotter znów został powołany do służby państwowej. Został marszałkiem dworu i członkiem tajnej rady stanu i wojny. (Oberhofmarschall / geheimen Staats- und Kriegsrat). W tym samym roku cesarz Karol VI Habsburg uczynił go hrabią Rzeszy. Jak na ironię to właśnie von Gotter prowadził z jego córką i następczynią (Maria Teresa Habsburg) rozmowy związane z pruskimi żądaniami „oddania” im księstw śląskich (Jägerndorf, Liegnitz, (Legnica) Brieg (Brzeg) i Wohlau). Rozmowy zostały jednak zerwane i toczyły się wojny śląskie. Von Gotter zyskał sobie niedostępny nikomu poza nim dostęp do króla Fryderyka i jego zaufania. Ustępstwa Austrii po przegranej I wojnie śląskiej były dziełem von Gottera.
Von Gotter prowadził życie w wielkim stylu co uszczupliło nieco jego majątek. Niewiele pomogły dotacje rządowe i wygrane na loterii. W roku 1742 von Gotter był zmuszony sprzedać dobra w Neudietendorf. W 1743 został kanonikiem w Liebfrauenkirche w Halberstadt i objął stanowisko Generaldirektor der Berliner Oper (dyrektora Opery Berlińskiej). W 1744 został jednym z tradycyjnych 4 kuratorów Akademii Nauk w Berlinie (Kurator der Königlichen Akademie der Wissenschaften). Z powodów zdrowotnych wycofał się z działalności państwowej w roku 1745.