XVII wieczna notatka stała się w okresie PRLu kanwą powieści Teodora Parnickiego Tylko Beatrycze z 1962, która w 1975 doczekała się adaptacji telewizyjnej.

W XV wieku miał miejsce konflikt majątkowy pomiędzy szlachcicem Abrahamem Kiełbowskim, a klasztorem przemęckim przy okazji którego opisane zostały granice i okolica wsi. W 1424 wspomniano jaz w bagnie pomiędzy Mochami a Solcem. Abraham Kiebłowski dziedzic w Solcu zajął w nim opatowi wieleńskiemu dwóch ludzi i 20 sieci rybackich zwanych więcierzami. W 1445 zawarto ugodę w sprawie granic pomiędzy wsiami klasztornymi w Przemęcie: Łupice, Stary Dwór, Ptowy i Mochy a dobrami Abrahama Kiebłowskiego. Utrzymana została w mocy granica wskazana przez opata, która od 100 lat nie była podważana, a którą potwierdziły zeznania świadków. Granica ta biegła od miejsca zwanego „Obrzyca” przez błota do kopca granicznego przy Księżym Brodzie, stąd do pala wbitego w jaz na stawie. Staw należał do klasztoru, a jaz do wsi Solec należącej do Kiebłowskiego. Od tego pala granica szła do strugi zwanej „Kopaniec” należącej po połowie do Moch oraz do Solca. Z tego miejsce szła ona dalej do dużej rzeki zwanej „Stara Rzeka” (czyli Obra) i rzeką biegła do ostrowa „Wedroyn” (w 1567 jako Wądroj).