bi-amping) gdzie jeden odpowiada za wzmocnienie głośnika nisko – średnio tonowego, a drugi wzmacnia głośnik wysoko tonowy.
Na korzyść monitorów w wersji aktywnej przemawiają m.in.: lepsze dopasowanie prądowe wzmacniaczy elektroakustycznych do wymagań poszczególnych głośników; wyeliminowanie szkodliwego wpływu zwrotnicy głośnikowej na charakterystykę fazową zestawu; możliwość prostszego zastosowania filtrów o bardziej stromych zboczach (18 lub 24 dB/okt); niepogarszanie współczynnika tłumienia (ang. damping factor – stosunek impedancji obciążenia do impedancji źródła); możliwość zapewnienia przetwornikom prawie idealnej koherencji czasowej dzięki opóźnieniu sygnału docierającego do głośnika wysoko tonowego; możliwość korygowania charakterystyk przetworników dla uzyskania liniowego przetwarzania (co jest niemożliwe do wykonania w filtrach pasywnych bez utraty efektywności).
Konstrukcje aktywne są oczywiście droższe, ale pozwalają na osiągnięcie lepszych rezultatów brzmieniowych niż konstrukcje pasywne, nawet przy zastosowaniu takich samych przetworników.
Zobacz też Monitor odsłuchowy
Przypisy
Kategoria:Urządzenia elektroakustyczne