batalionem 28 Pułku Piechoty w Cantigny po śmierci swojego dowódcy, a później dowodził pułkiem, będąc jednym z najmłodszych dowódców pułku w Amerykańskich Siłach Ekspedycyjnych.
Pozostając w armii po wojnie, uczęszczał do United States Army Command and General Staff College w Fort Leavenworth w 1924 roku, a na jej wydziale służył od 1929 do 1933 roku.
II wojna światowa Wielka Czerwona Jedynka W 1943 roku zastąpił popularnego dowódcę 1 Dywizji Piechoty, gen. Terry'ego Allena, w ramach zmian personalnych opracowanych przez gen. Omara Bradleya. Pomimo tego, że dywizja odniosła znaczne sukcesy bojowe pod dowództwem Allena w czasie kampanii afrykańskiej i sycylijskiej, Bradley był bardzo krytyczny zarówno wobec Allena, jak i jego adiutanta, Theodore'a Roosevelta Jr., który przedkładał umiejętności bojowe nad musztrę i dyscyplinę. Jak napisał Bradley: „Podczas gdy alianci godnie paradowali przez Tunis, walcząca 1 Dywizja Piechoty Allena świętowała zwycięstwo w Tunezji na swój sposób. W miastach od Tunezji aż do Arzewa, dywizja pozostawiła po sobie ślad splądrowanych sklepów z winami i oburzonych burmistrzów. Natomiast w Oranie [...] dywizja wpadła w szał.