Od połowy lat 40. zaangażowany w działalność polityczną. Działał w Parti radical, w późniejszych latach związany m.in. z ugrupowaniami gaullistów (UDR i RPR). Wybierany do Zgromadzenia Narodowego w okresie IV Republiki w 1946, 1951 i 1955 (na posła I, II i III kadencji). W czasach V Republiki mandat deputowanego uzyskiwał w 1967, 1968, 1973 i 1978 (na III, IV, V i VI kadencję). W latach 1959–1966 i 1980–1988 wchodził w skład Senatu. Zajmował różne stanowiska w administracji samorządowej: był merem miejscowości Port-Lesney (1947–1970, 1983–1980) i Pontarlier (1971–1978), przewodniczącym rady departamentu Jura (1949–1967), radnym departamentu Doubs (1967–1979), a także przewodniczącym komisji rozwoju gospodarczego regionu Franche-Comté (1964–1973) i przewodniczącym rady tego regionu (1974–1981, 1982–1988).

W lutym 1949 po raz pierwszy objął funkcję rządową, mianowano go wówczas sekretarzem stanu przy ministrze finansów. W lipcu przeszedł na urząd ministra budżetu, po czym od sierpnia 1951 do stycznia 1952 był ministrem sprawiedliwości. Stanął następnie na czele francuskiego rządu, którym kierował przez kilka tygodni do marca 1952. Pełnił w swoim gabinecie równocześnie funkcję ministra finansów.