Badacze podkreślają jednak wielką zmienność ubarwienia wari czarno-białego, wyróżniając kilka form, niektóre wiążąc z odrębnymi podgatunkami.
Grzbiet jest zazwyczaj biały u osobników z południa, z czernią ograniczającą się do ramion i boków zwierzęcia. Im bardziej na północ, tym bardziej na grzbiecie wari czarno-białego pojawia się czarny kolor. Pozostawia on jednak biały pas na grzbiecie, białe boki oraz białe przedramiona. Podgatunek nominatywny ma czarne futro na czole i w okolicy okołooczodołowej, na szczycie głowy, na brzuchu i ogonie, na ramionach; dystalnych i wewnętrznych częściach kończyn. Grzbiet i boki ciała aż do zadu są białe, tak jak i większych kończyn dolnych, ponadto biały i gruby pas przebiega pośrodkowo grzbietem. Nie występuje on u gatunku południowego, acz występują formy pośrednie. U południowego podgatunku V. v. editorum czarna barwa pokrywa czoło i okolicę okołooczodołową, szczyt głowy, brzuch, ogon, dystalne i wewnętrzne części kończyn. Na grzbiecie sięga przedniej jego części. Dalsza część grzbietu jest już biała, jak i boki ciała, zad oraz zewnętrzne części kończyn. Oba rzeczone podgatunki łączy puszyste futro, długi a bujny ogon oraz długie, grube białe włosy okalające uszy. Z kolei podgatunek północny cechuje się grzbietem w większości czarnym, na którym biegnie biały pas.