Podczas działalności konspiracyjnej Stanisław Siczek poznał wielu zasłużonych żołnierzy Obwodu, tj. m.in. Roman Bielawski ps. „Adam”, Józef Pawlak ps. „Bartosz” vel „Brzoza”, Władysław Molenda ps. „Grab”, a także Bolesław Krakowiak „Bilof”, Jerzy Krynicki, Feliks Szkoła, czy Józef Warchoł ps. „Maciuś”.

Jako pracownik Baudienstu pomagał przy budowie baraków w Siczkach (obóz pracy przymusowej w Siczkach albo obóz szkoleniowy Lager Jedlnia), a w 1942 r. znalazł pracę jako chemika w laboratorium bawełny Wytwórni Prochów w Pionkach.

Na początku 1943 r., w Siczkach, w potyczce z „własowcami”, został zraniony bagnetem w lewe płuco. Przeżył jedynie dzięki natychmiastowej pomocy żony. Przebywał w Szpitalu Miejskim w Radomiu. Był także świadkiem masowych egzekucji w Puszczy Kozienickiej nieopodal gminy Jedlnia Letnisko (okolice na północ od dzisiejszego zalewu w Siczkach).

W październiku 1943 r. podobwód został praktycznie rozbity, ale w sierpniu 1944 r. w ramach akcji „Burza” został reaktywowany jako część 172 Pułku Piechoty AK, powstałego na bazie Obwodu Kozienice ZWZ-AK.