Na przełomie lat 40. i 50. nylonowe struny i gitary klasyczne były wypierane przez gitary ze strunami stalowymi. Niektórzy z młodszych członków rodziny chcieli rozszerzyć działalność również na produkcję metalowych strun, inni jej członkowie byli temu przeciwni, ze względu na, jak twierdzili, wysokie ryzyko i niepewny rynek zbytu. W 1956 roku syn Charlesa, John D’Addario Senior utworzył nową spółkę (Archaic Musical String Mfg Co.), która rozpoczęła produkcję stalowych strun. Robiła ona struny dla niektórych z głównych twórców gitar tego czasu, w tym dla takich firm jak Gretsch, D'Angelico, Martin i Guild. W 1962 roku obie spółki połączyły się i funkcjonowały pod nazwą Darco.
Odkąd gitara stała się jednym z najpopularniejszych instrumentów muzycznych w USA, firma Darco stworzyła wiele nowatorskich rozwiązań, jak pierwsze urządzenia służące do automatycznego owijania strun oraz struny basowe z okrągłą owijką.
W późnych latach 60. nastąpiła fuzja Darco z Martin Guitars, mająca na celu zebranie środków do produkcji strun oraz rozwoju technologii ich wytwarzania. Pomimo tego, że było to rozwiązanie opłacalne dla obu spółek, w roku 1974 rodzina D’Addario zadecydowała o produkcji i sprzedaży strun na własną rękę i uformowała firmę D’Addario & Company.