W 1511 kardynał López de Carvajal stanął na czele kardynalskiej opozycji wobec Juliusza II i przewodniczył schizmatyckiemu soborowi w Pizie. W odpowiedzi papież ekskomunikował go, pozbawił godności kardynalskiej i wszystkich posiadanych beneficjów, oraz zwołał własny sobór. 7 listopada 1511 López de Carvajal został obwołany papieżem przez swoich zwolenników, nie zyskał jednak większego poparcia i musiał uchodzić najpierw do Mediolanu, a potem do Lyonu. Pomimo jego próśb wykluczono go z udziału w konklawe 1513, podobnie jak trzech innych wspierających go kardynałów. Krótko potem został aresztowany we Florencji na rozkaz nowego papieża Leona X. Wraz ze swym zwolennikiem, kardynałem Federico di Sanseverino podpisał dokument potępiający własne działania sprzed 2 lat. Na konsystorzu 27 czerwca 1513 uzyskał papieskie przebaczenie;