Można je podzielić na:
zwykłe, zazwyczaj mniejsze, przeznaczone do modlenia się w domu i w związku z tym zawierające tylko podstawowe modlitwy przeznaczone dla domu. mollińskie, przeznaczone dla duchownych i w związku z tym zawierające informacje potrzebne imamowi podczas obrządków religijnych, takie jak: nadanie dziecku imienia, ślub, pogrzeb i inne. Można w nich znaleźć również kalendarzKonopacki A. Życie religijne Tatarów na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI–XIX wieku Warszawa 2010 ISBN 978–83–235–0762–8 s. 141-151.
W chamaiłach umieszczono także tzw. niuskę. Była to papierowa kartka na której zapisano formułę arabską. Należało ją zanurzyć w wodzie i rozpuszczony tekst wypić. Można też było spalić zapisany papier i odymić się nim. Na ostatnich pustych kartach chamaiłów czasem zapisywano ważne dla danej rodziny, takie jak urodziny syna czy córki, datę śmierci członków rodziny lub notowano informacje o pożyczonych pieniądzach. Autor chamaiłu zazwyczaj na końcu podpisywał się, a czasem umieszczał w nim nauki moralne.