Miasto jest stolicą rejonu miorskiego, do 1954 należało do obwodu połockiego, w latach 1954–1960 do obw. mołodeczańskiego, a od 1960 do obw. witebskiego. W 1972 roku Miory otrzymały prawa miejskie.
Demografia Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 422 osoby, 46 było wyznania rzymskokatolickiego, 5 prawosławnego a 371 mojżeszowego. Jednocześnie 47 mieszkańców zadeklarowało polską, 371 żydowską a 4 inną przynależność narodową. Było tu 70 budynków mieszkalnych. W 1931 w 144 domach zamieszkiwało 730 osób.
Religia Cerkiew prawosławna Miasto jest siedzibą dekanatu miorskiego (w eparchii połockiej i głębockiej) oraz należącej do niego parafii pw. Położenia Ryzy Matki Bożej. Cerkiew parafialną zbudowano w 1991 r.
Kościół rzymskokatolicki Parafia
W latach 1905–1907 wybudowano nowy kościół Wniebowzięcia NMP z inicjatywy ks. Józefa Borodzicza. Kościół wybudowano z czerwonej cegły w stylu neogotyckim.
Od 1937 roku proboszczem w Miorach był ks. Franciszek Kuksewicz. 22 czerwca 1941 roku po aresztowaniu przez NKWD, został przewieziony do Berezwecza.