32., z ojcem utrzymywała kontakt głównie poprzez korespondencjęKatherine Frank (2010). Indira: the life of Indira Nehru Gandhi. HarperCollins. , s. 25, 55.. Była uczona głównie w domu, a do szkoły do czasu matury w 1934 roku chodziła sporadycznie. Po maturze poszła na studia na Viswa Bharati University w KalkucieKatherine Frank (2010). Indira: the life of Indira Nehru Gandhi. HarperCollins. , s. 29.. Kilka lat później Nehru opuściła uczelnię i wyjechała do chorej matki przebywającej w Europie. Kontynuowała edukację na Uniwersytecie w Oksfordzie, a po śmierci matki na krótko uczęszczała do Szkoły Badminot i Somerville College. Po inwazji III Rzeszy na kraje ościenne Indira próbowała wrócić ze Szwajcarii w której ówcześnie przebywała, do Anglii poprzez Portugalię. W 1938 dołączyła do Indyjskiego Kongresu NarodowegoRodney Castleden, Morderstwa polityczne, spiski, tajne zmowy, Bellona, s. 296.. Do Anglii ponownie trafiła na początku 1941 roku, a stamtąd powróciła do Indii bez ukończenia studiów w Oksfordzie. Uczelnia przyznała jej jednak w późniejszym okresie dyplom honorowy, a w 2010 roku pośmiertnie uhonorowała ją jedną z dziesięciu Oxasians – tytułem dla znanych azjatyckich absolwentów Uniwersytetu„Exhibit celebrates 120 years of South Asians at Oxford”. University of Oxford. 22 April 2010.