Druga interpretacja wiąże wzmiankę z grodziskiem wklęsłym o średnicy 35 metrów, otoczonym wałem ziemno-drewnianym.
Miejscowość była własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Skoraczewskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a także do Ręcskich, Gorzyńskich, Jaktorowskich, Jączyńskich, Cerekwickich. W 1446 miejscowość należała do powiatu kościańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Białe Jezioro.
W 1394 Helena Wronczyńska z Wroczyna uzyskała od swej macochy Femy Skoraczewskiej 60 grzywien. Fema na pokrycie tej kwoty miała dać Helenie połowę Skoraczewa oraz połowę Prętkowic o wartości 80 grzywien, pod warunkiem, że Helena dodatkowo zapłaci 20 grzywien nadwyżki. W latach 1394–1406 jako właściciel we wsi notowany był Piotr Skoraczewski. W latach 1398–1415 jako właściciel we wsi odnotowano Jana Skoraczewskiego. W latach 1398–1432 właścicielem w Prętkowicach i Skoraczewie był Wawrzyniec Skoraczewski. W 1417 Nikiel Skoraczewski zapisał swojej żonie po 75 grzywien szer. groszy praskich posagu oraz wiana na połowie Skoraczewa oraz na Prętkowicach.