W takiej bitwie o zwycięstwie nie decydował dowódca, a łut szczęścia, uzbrojenie, prędkość, opancerzenie, oraz załoga okrętu.
Zastosowanie manewru, zmieniało bitwę morską, i nie była ona już „grą w kości”. Jako najkorzystniejsze ułożenie dla okrętów w poprzeczce, mogły one skoncentrować się na konkretnym okręcie salwą całoburtową wielu okrętów, czego żaden cel długo nie wytrzyma. Zaprojektowana dla pancerników, taktyka była często wykorzystywana przez krążowniki.
Manewr został wykorzystany między innymi podczas bitew pod Lissą, pod Cuszimą, koło przylądka Ésperance oraz bitwy morskiej o Leyte.
Kategoria:Taktyka marynarki wojennej Kategoria:Terminologia wojskowa