b2k – Würm (w Polsce zlodowacenie północnopolskie, wisły, bałtyckie, Vistulian) 130-115 – Riss/Würm (Eem) (interglacjał eemski, Eemian) 300-130 – Riss (zlodowacenie środkowopolskie (odry, Odranian)) 430-300 – Mindel/Riss (Holstein) (interglacjał mazowiecki, Mazovian) 730-430 – Mindel (Elster) (zlodowacenie południowopolskie (sanu, krakowskie, Sanian)) 950-730 – Günz/Mindel (Cromer) (interglacjał podlaski (przasnyski)) 1200-950 – Günz (zlodowacenie podlaskie (zlodowacenie północno-wschodniopolskie, narwi, Narvian))
Skały i osady plejstoceńskie Plejstoceńskie osady lądowe to przede wszystkim osady rzeczne (aluwia), jeziorne, stokowe i lessowe. Tego wieku są także duże ilości materiału transportowanego przez przemieszczające się (transgredujące) lodowce i lądolody. Rzadziej spotykane są osady jaskiniowe, trawertynowe i wulkaniczne (lawy, popioły). W obrębie akwenów morskich, osady plejstoceńskie występują głównie jako warstwy stropowe płytkich basenów, głównie (ale z ważnymi wyjątkami) na obszarach w odległości kilkudziesięciu kilometrów od współczesnego brzegu.