U kręgowców taki rodzaj specjacji jest rzadki. Wśród reprezentantów tego podtypu jako przykład specjacji przez hybrydyzację można podać powstanie gorzyczka zielonkawego (Lepidothrix vilasboasi), hybrydy gorzyczków: białorzytnego (L. nattereri) i srebrnogłowego (L. iris). Wśród ptaków w przypadku 3 gatunków przeprowadzono badania genetyczne mające ustalić, czy są to rzeczywiście gatunki powstałe w ten sposób.
Specjacja przez poliploidyzację Hugo de Vries, pionier genetyki, zaobserwował podczas swoich badań nad wiesiołkiem (Oenothera lamarckiana) osobniki o podwojonej liczbie chromosomów. Osobniki te nie krzyżowały się z populacją wyjściową. De Vries nazwał tę odmianę Oenothera gigas, podnosząc ją tym samym do rangi odrębnego gatunku. U zwierząt poliploidyzacja jest rzadka, może prowadzić do powstania organizmów nieuznawanych za gatunki, np. tetraploidalnych słonaczków (Artemia salina).
Eksperymentalna specjacja Eksperymentalna specjacja była wielokrotnie obserwowana w warunkach laboratoryjnych, w szczególności w laboratoryjnych populacjach muszek owocowych (Drosophila). Np.