Według części źródeł próbował bezskutecznie dostać się do fińskich sił powietrznych podczas wojny sowiecko-fińskiej 1939–1940.
Służba w Luftwaffe Po najeździe Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 r., uzyskał 8 lipca zgodę duńskiego ministerstwa wojny na ochotnicze wstąpienie do Luftwaffe. W październiku wraz z kilkoma innymi duńskimi pilotami trafił do szkoły lotniczej Fliegerhorst Prenzlau. Następnie został przydzielony do Jagdfliegerschule 1 na operacyjne szkolenie. 20 września 1942 r. został pilotem myśliwskim jednostki lotniczej II./JG27, którą wysłano do północnej Afryki. Miał wówczas stopień oberleutnanta (porucznika). 1 stycznia 1943 r. awansował na Hauptmanna (kapitana). Podczas walk nad Afryką uzyskał 3 zwycięstwa nad brytyjskimi samolotami, w tym 2 pierwsze podczas II bitwy pod El Alamein. Wiosną wraz ze swoją jednostką został przeniesiony na Sycylię, biorąc udział w jej obronie. Uzyskał wówczas kolejne zwycięstwo powietrzne. Na przełomie maja i czerwca trafił do Grecji, działając w rejonie Kalamaki koło Aten. Część historyków twierdzi, że został następnie przeniesiony na front wschodni w składzie JG54. Podczas służby w Luftwaffe został udekorowany Żelaznym Krzyżem 1 i 2 klasy.