Od 1975 wykładał na Wydziale Lalkarskim wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, od 1981 na Wydziale Reżyserii Teatru Lalek ówczesnej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza z siedzibą w Białymstoku, gdzie w latach 1984–1990 pełnił także funkcję dziekana.
Kręcił także filmy animowane. Za film Nocna ucieczka otrzymał Brązowe Koziołki na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Młodego Widza „Ale Kino!” w Poznaniu (1975).
Ostatnią pracę dla poznańskiego Teatru Animacji, kontynuującego tradycję „Marcinka”, przygotował na 50-lecie pracy artystycznej.
Od 1956 należał do Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, był członkiem zarządu sekcji teatrów lalek, w latach 1979–1981 jej przewodniczącym. W latach 1999–2003 był prezydentem polskiego ośrodka Stowarzyszenia Artystów Lalkarzy UNIMA.
W 1975 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W 1973, 1975 i 1979 otrzymał nagrodę za reżyserię na Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu, w 1981 indywidualną Nagrodę Prezesa Rady Ministrów.
Był żonaty z aktorką Marią Korzeniowską. Został pochowany na cmentarzu w Puszczykowie.
Przypisy
Bibliografia Kronika miasta Poznania, nr 1/1983, s.