Surowość Koncertu fugowego, Uwertury oraz Symfonii chóralnej tłumaczono skutkami choroby, ale bardziej otwarte opery: The Perfecty Fool (Głupiec doskonały, 1922), At the Boar’s Head (1925), The Wandering Scholar (Wędrowny uczony, 1934) i utwory takie, jak Hammersmith (1931) zaprzeczyły temu. Późniejsze kompozycje, a wśród nich zainspirowany przez Hardy’ego Egdon Heath na orkiestrę i pieśni Humberta Wolfe’a pokazały Holsta od najlepszej strony.
Przypisy
Bibliografia Peter Lymbery, Gustav Holst, [w:] Kompozytorzy znani i mniej znani, Oficyna Wydawnicza Delta W-Z, Warszawa, 1994, , tłum. Ewa Dahling, s. 158–159
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Royal College of Music Kategoria:Brytyjscy dyrygenci Kategoria:Brytyjscy kompozytorzy operowi Kategoria:Brytyjscy nauczyciele Kategoria:Brytyjscy pedagodzy Kategoria:Brytyjscy puzoniści Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1934