Batalion ON „Oborniki” od 9 września organizacyjnie należał do 1 pułku ON „Poznań”. Od strony północnej ubezpieczał stanowiska obronne 1 pułku. Początkowo organizował obronę w rejonie Izbicy Kujawskiej, a następnie w rejonie Piotrkowa Kujawskiego. 9 września z podległych dowódcy batalionu kompanii wysłano silne patrole rozpoznawcze w kierunku północno-zachodnim i północno-wschodnim. Na przedpolu batalionu prowadził również rozpoznanie pluton zwiadu (kolarzy) batalionu, który toczył potyczki z patrolami niemieckimi i grupami dywersantów niemieckich. Do jednej z walk doszło z niemieckim pododdziałem zmotoryzowanym w rejonie wsi Chotel na skraju lasu Boniewo, gdzie I pluton 3 Kompanii ON i batalionowy pluton zwiadu (kolarzy) stoczyły walkę, atakując niemiecki pododdział. W jego wyniku odrzucono niemiecką jednostkę zmotoryzowaną i wzięto do niewoli 6 jeńców, zdobyto lekki karabin maszynowy i dwa wozy taborowe. Dwa następne patrole rozpoznawcze, każdy w sile plutonu wyszły w kierunku Lubrańca. Oba patrole II pluton 3 kompanii ON i III pluton 2 kompanii ON, nawiązały walkę z silnym niemieckim oddziałem maszerującym od Brześcia Kujawskiego na Lubraniec. Niemiecki oddział został zatrzymany ostrzałem dwóch plutonów. Następnie wsparty przez pozostałe siły 2 kompanii ON został zmuszony do odwrotu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Batalion ON „Oborniki” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.