Przywilej lokacyjny został w 1296 potwierdzony przez Władysława Łokietka po objęciu przez niego władzy na terenie Wielkopolski.
Poznań w późnym średniowieczu (1320–1500)
Poznań w renesansie (1500–1650)
Od Potopu do Komisji Dobrego Porządku (1650–1768)
Odbudowa Poznania za Stanisława Augusta (1768–1793)
Podczas zaborów thumb|280px|Szwadron ułanów miasta Poznań z Powstania listopadowego 1830–1831 W Prusach Południowych (1793–1806)
W Księstwie Warszawskim (1806–1815)
W autonomicznym Wielkim Księstwie Poznańskim (1815–1848)
W II Rzeczypospolitej
Podczas II wojny światowej thumb|Wysiedlanie Polaków z Kraju Warty w 1939
thumb|Obwieszczenie gen. von Schenckendorffa, Komendanta Wojskowego Poznania z 15.09.1939 r. (ze zbiorów Archiwum Państwowego w Poznaniu) thumb|Obwieszczenie informujące o skutkach uchylania się od wykonania zarządzeń wojskowych władz niemieckich, 1939 (ze zbiorów Archiwum Państwowego w Poznaniu) Poznań został zajęty bez walki przez wojska niemieckie 12 września 1939 roku. Podczas okupacji niemieckiej Polski miasto zostało wcielone do Rzeszy i zostało siedzibą namiestnika Rzeszy Arthura Greisera w stworzonym przez Niemców tzw. Kraju Warty (niem. Warthegau). W latach 1939–1945 Niemcy wysiedlili przymusowo 100 tysięcy Polaków z Poznania (w tym 41 tys. z okręgu poznańskiego, oraz 2 tys.