(nowa datacja) stanowisko było zasiedlane przez społeczeństwa innych kultur, zazwyczaj znacznie mniej liczne niż to z okresu Vinča.

Historia badań Pierwsze badania rozpoczął tutaj Miloje M. Vasić w 1908. Były one prowadzone z różnym natężeniem do momentu wybuchu I wojny światowej. Po jej zakończeniu wykopaliska na krótko wznowiono w połowie lat 20. XX w. Na przełomie lat 20. i 30. XX w. prace kontynuowano, m.in. dzięki wsparciu finansowemu, jakiego udzielił Brytyjczyk Charles Hyde. Efektem badań była czterotomowa monografia The Prehistoric Vinca (1932-1936) oraz kilkadziesiąt artykułów, przede wszystkim autorstwa Vasića. W owym okresie badania prowadzone tam spotkały się z dużym zainteresowaniem świata zachodniej nauki. Próby datacji stanowiska napotykały na znaczne problemy.

W późniejszych dekadach stanowisko, zarzucone przez archeologów, niszczało, było też regularnie plądrowane przez archeologów-amatorów i szabrowników. Sytuacji tej zaradzili członkowie Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk, którzy zorganizowali Komitet Badań Archeologicznych w Vinčy;