Wzniesiony w latach 1893–1895 budynek szpitala połączonego z przytułkiem dla obłożnie chorych został zaprojektowany przez parę berlińskich architektów: Heinricha Schmiedena i Albrechta Speera. Prace budowlane nadzorował poznański budowniczy rządowy August Lauber, a większość robót wykonały miejscowe firmy żydowskie. Jedynie prace malarskie w przyszpitalnej synagodze oraz założenie instalacji wodociągowej i centralnego ogrzewania powierzono firmom z Berlina. Całkowity koszt budowy i wyposażenia kompleksu wyniósł 430 tys. marek. Kolejne 5 tys. wydano jeszcze w 1895 roku na podłączenie budynku do miejskiej sieci kanalizacyjnej. Była to opłata jednorazowa, a grunty szpitalne zostały zwolnione z opłacania czynszu kanałowego.
Otwarcie zakładu nastąpiło 18 czerwca 1895 roku. Z tej okazji z Berlina przyjechał fundator zakładu z żoną i najbliższą rodziną oraz jeden z projektantów obiektu Heinrich Schmieden. Uroczystość rozpoczął krótką przemową i podziękowaniami dla fundatora przewodniczący poznańskiej Gminy Synagogalnej Samuel Schönlank, wręczając Rohrowi klucze do przyszpitalnej synagogi. Ten wszedł jako pierwszy i po dalszej części przemówienia Schönlanka, zawierającej podziękowania dla wszystkich wykonawców, zapalił wieczną lampę.