Po warunkowym zwolnieniu z więzienia w grudniu 1968 r. został tajnym współpracownikiem (zwerbowany do współpracy z SB przez Konrada Straszewskiego) SB, zajmując się m.in. rozpracowywaniem kurii krakowskiej, Wyższego Seminarium Duchownego i środowiska Radia Wolna Europa. Wykorzystywano go do rozpracowania m.in.: ks. Andrzeja Deskura, ks. Franciszka Macharskiego (z którego siostrą był żonaty), o. Wojciecha Rostworowskiego (imię zakonne Piotr), kard. Karola Wojtyłę, o. Wojciecha Zmarza, jak również środowiska uniwersyteckiego i intelektualistów krakowskich (m.in.: Michała Chorośnickiego, Mieczysława Dąbrowskiego, Tomasza Gizbert-Studnickiego, Zdzisława Grelowskiego, Mieczysława Habichta, Zygmunta Hanickiego, adw. Julii Kąckiej, Henryka Kułakowskiego, Stefana Langroda, Jacka Macharskiego, adw. Władysława Macharskiego, Aleksandra Peczenika, adw. Maksymiliana Przybylskiego, Pawła Roliana, adw. Andrzeja Rozmarynowicza, Jana Woleńskiego). W późniejszych latach także do rozpracowania środowiska polskich księży w Watykanie oraz Jana Pawła II (m.in. w ramach akcji „Lato-79”). Zachowały się również jego raporty z rozpracowywania środowisk wolnomularskichN. Wójtowicz, T.W. „Karol” donosi na krakowskich masonów, Wolnomularz Polski, nr 51, lato 2012, 34-36;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Julian Polan-Haraschin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.