Osobna 15-osobowa grupa (dowódca Jarosław Stećko, oraz: Jarosław Staruch, Łew Rebet, Iwan Rawłyk, B. Witoszynski, Dmytro Jaciw) miała za zadanie dotrzeć jak najszybciej do Lwowa i proklamować tam niepodległość Państwa Ukraińskiego, utworzyć rząd oraz tymczasowy parlament.
Działania wszystkich grup koordynował sztab dowodzony przez Wasyla Kuka, w jego skład wchodzili: Zynowij Matła, P. Małaszczuk i Mykoła Łemyk.
Zarząd Główny OUN zlecił grupom marszowym rozbudowę podziemnej siatki organizacyjnej na Ukrainie środkowej i wschodniej. Siatką tą kierowano z dwóch ośrodków: Kijowa – dowódca Dmytro Myron Orłyk, działacze: Dmytro Majiwski Taras, Myrosław Prokop, Pantelejmon Sak, J. Chomowycz Dniepropietrowska – dowódca Zynowij Matła (od maja 1942 Wasyl Kuk), działacze: Omelian Łogusz, Petro Dużyj, Tymisz Semczyszyn, Jewhen Stachowyj.
Każda grupa marszowa składała się z prowidnyka z kilkunastoosobowym sztabem, oraz rojów, czyli drużyn, liczących od 5 do 12 osób.
Podziemie nacjonalistyczne utworzyło komórki na Krymie, w Odessie, Donbasie, Krzywym Rogu, Mikołajowie, Winnicy, Krzemieńczuku, Połtawie, Charkowie i Czernihowie.
Na początku września 1941 Niemcy przeprowadzili masowe aresztowania członków grup marszowych OUN-B w Żytomierzu, Wasilkowie, Berdyczowie, Winnicy, Mikołajowie i Chersoniu.