W listopadzie 1948 objął stanowisko głównego architekta w Biurze Projektów Budownictwa Przemysłowego w Bydgoszczy i sprawował je do kwietnia 1954 r. Następnie organizował w Miastoprojekcie pracownię urbanistyczną, a od czerwca 1955 był kierownikiem Pracowni Urbanistycznej Wojewódzkiego Zarządu Architektoniczno-Budowlanego. W latach 1958–1961 kierował Pracownią Urbanistyczną w Miejskim Zarządzie Architektoniczno-Budowlanym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Bydgoszczy, a następnie Prezydium MRN powołało go na stanowisko starszego projektanta z równoczesnym wykonywaniem czynności głównego specjalisty do spraw urbanistyczno-architektonicznych Miejskiej Pracowni Urbanistycznej. W 1968 r. przeszedł na emeryturę.
Działalność społeczna W latach 1946–1952 był również wykładowcą w Ośrodku Szkolenia Zawodowego w Bydgoszczy. Był członkiem Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (1946), Stowarzyszenia Architektów Polskich (od 1947) oraz Wojewódzkiej Komisji Urbanistycznej (od 1950). Od 1959 r. był członkiem zwyczajnym Wydziału Nauk Humanistycznych i Komisji Sztuki Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego.