Na szczycie Bukowskiego Gronia stoi krzyż, postawiony tutaj w jubileuszowym 2000 roku. Jest na nim napis: „Odródźcie się pod względem narodowym i religijnym, a da wam Bóg przyszłość szczęśliwą”. Południowymi stokami Bukowskiego Gronia prowadzi szlak turystyczny. Pośród jodeł i buków występują tutaj gdzieniegdzie piaskowcowe głazy. Szlak trawersuje południowe stoki Bukowskiego Gronia. Można jednak podejść na jego szczyt, grzbietem prowadzi bowiem nieznakowana kamienista ścieżka. Na szczycie dawniej znajdowała się drewniana wieża triangulacyjna. Ostały się jeszcze resztki jej fundamentów.
Grzbiet Bukowskiego Gronia za czasów habsburskich leśniczych obsadzony został limbami: ...formalny las tworzą limby koło Porąbki na Bukowskim Groniu – pisał Kazimierz Sosnowski w 1924 r. Długi grzbiet tej niewysokiej, ale stromej i dzikiej góry, zasłany jest skalnym gruzem i tworzy w młodym lesie aleję, z obu stron obsadzoną limbą, mającą ponad 20 lat wieku, z okazami do 10 m wysokiemi, modrzewiem i wejmutką przerastałemi. Ten zwarty las limbowy ciągnie się przeszło 1 km. po tem rumowisku skalnem na długość, a szerokości ma 12 m. Obecnie ścieżka ta nie ma już charakteru alei, ale nadal wśród mieszanego lasu rosną tu jeszcze pojedyncze limby.