Pomimo skrajnie prawicowego charakteru dyktatury, silnie akcentowała ona charakterystyczne dla konserwatyzmu postulaty przez co w kraju utrzymała się silna pozycja Kościoła katolickiego i kapitalizm inwestycyjnyHugo Neira, „Peru” w JP Bernard et al., Guide to the Political Parties of South America, Harmondsworth: Penguin, s. 445–448, 1973.. W 1956 roku urząd prezydenta ponownie objął Manuel Prado Ugarteche który rozpoczął liberalizację polityczną. Liberalny kurs kontynuował Fernando Belaúnde Terry z centrowej Akcji LudowejLevitsky, Steven; Cameron, Maxwell A. (2009), „Democracy Without Parties? Political Parties and Regime Changes in Fujimori’s Peru”, Latin American Democratic Transformations: Institutions, Actors, Processes (John Wiley & Sons): 342.. Niezadowolenie społeczne pierwszej połowy lat 60. doprowadziło do walk rządu z partyzancką Armią Wyzwolenia Narodowego która ostatecznie rozbita została w 1965 rokuThe Militant, Cuban general Harry Villegas salutes book by Bolivian revolutionary Rodolfo Saldaña.. W 1968 roku rządy przejęli wojskowi: Juan Velasco, a potem Francisco Morales Bermúdez. Do 1975 roku władzę w państwie oficjalnie sprawowała Rewolucyjna Junta Wojskowa. Junta przeprowadziła szereg radykalnych reform były to m.in.