W kasynach witano przybywające i odchodzące rodziny wojskowe oraz były miejscem, w którym oficer mógł przeczytać prasę, posłuchać radia lub wypożyczyć książkę.
Podział kasyn wojskowych stałe – garnizonowe, oddziałowe i reprezentacyjne sezonowe – w sezonowych domach wypoczynkowych (WDW) polowe – w czasie ćwiczeń i pokazów wojskowych.
Nakreślony w instrukcji z 1923 roku program budowy nowych kasyn zakładał, że powinny one posiadać salę jadalną (60 m²), salę zebrań oficerskich (200 m²), bibliotekę wraz z czytelnią, pokój gier, muzeum pułkowe, sanitariaty i kuchnię z zapleczem. W miarę rozwoju niektóre kasyna stały się prawdziwymi centrami życia społeczno-kulturalnego. Działalność kasyn wojskowych regulowały odpowiednie statuty, a najwyższą władzę nad nimi sprawowali dowódcy tych formacji czy oddziałów, którym gospodarczo były one podporządkowane.
Decyzją MON w 2010 roku wszystkie kasyna wojskowe zostały zlikwidowane, bez względu na kondycję finansową i potrzeby lokalnej społeczności.
Zobacz też
Kasyno oficerskie w Grajewie Kasyno Oficerskie w Krakowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wyżywienie (wojsko) Kategoria:Obiekty gastronomiczne