Czasami stosowane są również ich sole.

Parabeny mają postać bezbarwnego lub białego proszku, prawie bez zapachu i smaku wskazują, że smak parabenów jest gorzki i metaliczny, co przekłada się na zmniejszenie ich użycia do konserwowania żywności.. Wykazują charakter lipofilowy i słabo rozpuszczają się w wodzie, przy czym rozpuszczalność ta spada wraz ze wzrostem długości łańcucha alkilowego bądź obecnością grupy arylowej (w efekcie najwyższą rozpuszczalność w wodzie ma paraben metylu, a najniższą – paraben benzylu). Ich współczynnik podziału jest duży i wzrasta wraz ze wzrostem długości grupy alkilowej i masą cząsteczkową. Rozpuszczają się dobrze w takich rozpuszczalnikach organicznych jak etanol, eter dietylowy, gliceryna czy glikol propylenowy. Są związkami stabilnymi termicznie (także w warunkach autoklawowania) i chemicznie w szerokim zakresie pH. W środowisku zasadowym (powyżej pH 7) zachodzi hydroliza do wyjściowego alkoholu i kwasu. Parabeny są również odporne na zmydlanie.