Muszą sprostać nowym wymaganiom narzuconym przez przedsiębiorcę, by przy następnej ocenie zostali zakwalifikowani do najlepszych. „pozostali” – to pracownicy, na których miejsce szuka się lepszych kandydatów, gdyż nie spełniają wymagań stawianych przez pracodawcę.
Model sita wychodzi z założenia, że na stałe zostają tylko diamenty, czyli osoby cenne. Na słabszych pracowników nie ma miejsca w organizacji.
Brak pewności zatrudnienia powoduje, że model sita nie sprzyja lojalności pracowników wobec przedsiębiorcy. Ciągła konkurencja i rywalizacja w przedsiębiorstwie wymuszają na pracownikach ciągły rozwój oraz podnoszenie kwalifikacji, które w większości przypadków każdy z pracowników finansuje w swoim zakresie. Ciągły stres oraz brak gwarancji zatrudnienia przyczyniają się do mało przyjemnej atmosfery pracy.
Zasady wykorzystywane w modelu sita: precyzyjne określenie wymagań wobec kandydatów w otoczeniu są kandydaci o odpowiednich kwalifikacjach marka naszego przedsiębiorstwa jest dla nich zachętą do rywalizacji o zatrudnienie precyzyjne narzędzia rekrutacji i selekcji mamy fundusze aby móc sprostać finansowym oczekiwaniom wybranych przez nas kandydatów mamy sprawne narzędzia oceny efektów pracy
Zobacz też model kapitału ludzkiego
Kategoria:Zarządzanie zasobami ludzkimi