W 1997 zrezygnował z pasa mistrzowskiego WBO aby móc się zmierzyć z Lennoxem Lewisem w walce o tytuł mistrza świata organizacji WBC. Walka ta była dla niego nieudana – Akinwande został zdyskwalifikowany w piątej rundzie za klinczowanie i unikanie walki.
W 1998 miał walczyć z Evanderem Holyfieldem o pas mistrzowski organizacji WBA, ale zachorował na wirusowe zapalenie wątroby i musiał zrezygnować z pojedynku. Powrócił na ring w 1999 i wygrał kilka walk z mniej znanymi pięściarzami. W listopadzie 2001 doznał drugiej porażki w karierze – został znokautowany przez Olivera McCalla w dziesiątej, ostatniej rundzie. Do momentu przerwania walki Akinwande wygrywał na punkty.
W następnych latach wygrał kolejnych kilka walk, między innymi z Timo Hoffmannem i Edem Mahone. 4 listopada 2006 przegrał na punkty po niejednogłośnej decyzji z Ukraińcem Olegiem Płatowem. W czerwcu następnego roku pokonał na punkty innego Ukraińca, Andrieja Olejnika. W ostatniej swojej walce przegrał na punkty z Czechem Ondrejem Palą.
Przypisy
Linki zewnętrzne Lista walk zawodowych Henry’ego Akinwande
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Brytyjscy bokserzy Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy (Seul 1988) Kategoria:Urodzeni w 1965 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi ciężkiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Lagos