Para doczekała się dwojga dzieci: Karola II (Karola Ludwika Ferdynanda) (1799–1883), przyszłego władcy, Marii Ludwiki Charlotty (1802–1857), żony księcia Maksymiliana Wettyna (wdowca po jej ciotce Karolinie), nie miała dzieci, ale była macochą m.in. dla królów: Fryderyka Augusta II i Jana I.
Dalsze życie Po śmierci męża w 1803 roku, Maria Ludwika objęła regencję nad swym małoletnim synem. Kiedy w 1807 roku królestwo Etrurii zostało zajęte przez Francję, udała się do Hiszpanii. Po abdykacji jej ojca w 1808 roku zamieszkała w Parmie. W 1811 próbowała uciec do Wielkiej Brytanii, jednak ucieczka się nie powiodła. Maria Ludwika została przeniesiona do rzymskiego klasztoru, w którym przebywała do 1814 roku. Kongres wiedeński oddał jej Księstwo Lukki.
W 1876 papież Pius IX ogłosił ją błogosławioną.
Kategoria:Włoskie królowe Kategoria:Burbonowie hiszpańscy Kategoria:Damy Orderu Królowej Marii Luizy Kategoria:Urodzeni w 1782 Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Zmarli w 1824