Elżbieta i Fryderyk mieli 13 dzieci: Fryderyka Henryka (1614–1629), Karola Ludwika (1617–1680), od 1648 elektora Palatynatu, Elżbietę (1618–1680), opatkę klasztoru, filozofkę i korespondentkę Kartezjusza, Ruperta (1619–1682), bohatera Angielskiej Wojny Domowej, Maurycego (1620–1652), który brał udział w Angielskiej Wojnie Domowej, Luizę Hollandynę (1622–1709), Ludwika (1624–1625), Edwarda (1625–1663) – hrabiego palatyna i księcia Palatynatu-Simmern, Henriettę Marię (1626–1651), Jana Filipa Fryderyka (1627–1650), Charlottę (1628–1631), Zofię (1630–1714), żonę Ernesta Augusta elektora Hanoweru, matkę Jerzego I Hanowerskiego – króla Wielkiej Brytanii i Irlandii, Gustawa Adolfa (1632–1641).
Zimowa Królowa left|220px|thumb|Gerrit van Honthorst, Elżbieta, królowa Czech W 1619 Fryderykowi zaoferowano koronę Czech, a ten się zgodził. Rządził jednak bardzo krótko i Elżbieta stała się znana jako Zimowa królowa. Czasem zwano ją również Królową Serc, ponieważ była bardzo popularna. Para zmuszona została do udania się na wygnanie i zamieszkała w Hadze, gdzie w 1632 Fryderyk zmarł.