Budynek jest wpisany do rejestru zabytków NID.
W okresie międzywojennym w jednym budynku mieściło się gimnazjum żeńskie, a w drugim obradowała Rada Miejska Łodzi.
Podczas II wojny światowej gimnazjum zostało zamknięte, a budynek przeznaczony na „Soldatenheim” (Dom Żołnierza).
26 lutego 1945 r. gimnazjum wznowiło działalność, a w 1959 r., jako żeńskie liceum, zostało przekształcone w szkołę koedukacyjną. W tymże roku, w niewyjaśnionych okolicznościach, zaginął sztandar IV LO (odnaleziony w 1992 r.), w związku z tym wydarzeniem w gronie pedagogicznym i uczniowskim krążyły różne legendy.
W 1964 r. wprowadzono w dwóch klasach rozszerzony program nauczania języka angielskiego, co skutkowało dwunastu kandydatami na jedno miejsce do klas z takim programem. W 1965 r. takim programem nauczania objęto wszystkie klasy pierwsze. Zajęcia z języka angielskiego odbywały się każdego dnia. Pierwszą klasą, wprowadzoną w 1965 roku z wykładowym językiem angielskim była matematyka, której uczył Nikodem Frankowski.
Pomiędzy 1982 a 1986 rokiem miał miejsce gruntowny remont gmachu szkolnego, po którym IV LO uzyskało najnowocześniejszy sprzęt audiowizualny w województwie łódzkim. Wprowadzono wówczas m.in.