Treść Symfonia wielkiego miasta jest podzielona na pięć aktów, z których każdy zapowiada tytułowa plansza.
Rozpoczyna się od widoków z okna pociągu prowadzonego przez parowóz. Przez łąki i pola pędzi on w stronę Berlina, docierając do dworca Anhalter. Ukazuje się panorama miasta (m.in. zegar na wieży Czerwonego Ratusza wskazujący godzinę piątą) oraz puste o wczesnym poranku ulice.
W kolejnych scenach miejskie ulice powoli zapełniają się ludźmi spieszącymi do pracy. Kamera wchodzi wraz z nimi do zakładów pracy, towarzyszy dzieciom spieszącym do szkół i sklepikarzom otwierającym swoje przybytki. Rytm miasta i rytm filmu są coraz szybsze. Widzimy zarówno wielkie, nowoczesne przedsiębiorstwa pracujące pełną parą (czasem produkcja jest zautomatyzowana), jak i zgiełk miejskiego życia, kursujące tramwaje i pociągi dalekobieżne oczekujące na dworcach. Wraz z wybiciem godziny 12 tempo spada, wszechobecny bieg zatrzymuje się. Jednak po przerwie na posiłek, po południu ruch zaczyna ponownie przyspieszać.