W 1833 roku został redaktorem Pražských novin. W 1834 roku przekształcił Rozmanitosti, załącznik Pražských novin, w czasopismo Česká Wčela. Po ukazaniu się w Pražských novinach krytycznego artykułu potępiającego politykę popowstaniową cara Rosji Mikołaja I wobec Polaków w grudniu 1835 roku pisarz został zwolniony z redakcji.
Od 1838 roku ponownie pracował u księcia Kinskégo jako bibliotekarz.
W 1842 roku został profesorem literatury słowiańskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. We Wrocławiu wykładał do 1849 roku, czyli do momentu, kiedy otrzymał propozycję objęcia katedry literatury słowiańskiej na Uniwersytecie Karola w Pradze.
Twórczość Twórczość literacką Čelakovský rozpoczął w latach 20. XIX wieku. Czerpał inspirację z dorobku literackiego Josefa Jungmanna. Swoimi dziełami wzbogacił nurt zwany obecnie Jungmannowską szkołą poetycką i naukową. Wiele jego książek zawierało ilustracje wykonane przez Adolfa Kašpara.
Poezja Smíšené básně (Zbiór wierszy), Dennice (Dzienniczek) – almanach, Růže stolistá (Róża stulistna) – ostatni zbiór 100 krótkich wierszy, Spisův básnických knihy šestery (Spis wierszy z sześciu tomów) – zbiór wierszy wybranych przez autora.