W związku z brakiem konserwacji wobec braku zagrożenia, w późniejszych latach wał został wchłonięty przez miejską zabudowę (np. w rejonie Ogrodu Saskiego już w latach 60. XVII wieku). Kolejnym etapem wyznaczającym granice miasta były usypane w końcu XVIII wieku okopy Lubomirskiego. Jednak w czasie potopu szwedzkiego obrona miasta opierała się o stare mury miejskie, wzmocnione dodatkowo umocnieniami ziemnymiCo widać m.in. na rycinach Erika Dahlbergha..
W związku z faktem, że nieznany jest dokładny przebieg umocnień, kolejne wykopaliska archeologiczne korygują ich przebieg, choć jeszcze w okresie międzywojennym zakładano, że dochodziły aż w rejon Pałacu KazimierzowskiegoOskar Sosnowski, Powstanie, układ i cechy charakterystyczne sieci ulicznej na obszarze wielkiej Warszawy, Warszawa, 1930..
Wały zostały niemal całkowicie splantowane na początku XVIII wieku. Ich istnienie miało jednak wpływ na rozwój sieci dróg w Warszawie. Od nazwy umocnień pochodzi także nazwa obecnej ulicy Wałowej, której nieuregulowany w tamtym czasie bieg wyznaczał właśnie Wał Zygmuntowski. Nazwa ulicy została po raz pierwszy oficjalnie poświadczona w drugiej połowie XVIII wieku.
Przypisy